RSS Feed (xml)
Thursday, March 3, 2011
Friday, February 20, 2009
Tuesday, January 27, 2009
----------------- အိမ္မက္ထဲက နတ္သမီး ----------------
သူ...
ကင္းဘတ္စျဖဴျဖဴေပၚ
အျဖဴေရာင္ ေဆးခ်က္ေတြ ျပည့္ႏွက္၊
အၿပံဳးႏုႏု၀ဲလ်က္
ဓါးခ်က္နက္နက္နဲ႔ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ပါ။
သူ...
အိပ္မက္ဥယ်ာဥ္မွာ
“အခ်စ္”ဆုိေသာ ပန္းအတြက္
ပန္းပ်ဳိးေသာ ေမတၲာလက္တစ္စုံပါ။
သူ...
ေကာင္းကင္၏ တည္ၾကည္ျခင္း
ေျမျပင္၏ ေပြ႕ပုိက္ျခင္း
ည၏ ခန္႔ညားျခင္းျဖင့္ ၿပီးေသာ
နတ္ဘုရား တစ္ဆူပါ။
သူ...
ရင္ဘတ္ေႏြးေႏြးကုိ ဖြင့္လွစ္ပါ၊
ဆိတ္ဖလူး ရနံ ေမႊးပ်ံ႕ပါ၊
မီးတုိင္မ်ားကုိ ထြန္းညွိပါ၊
ၿပီးေတာ့...
င့ါကုိ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ ဖမ္းစားလွဲ႕ပါ...သခင္။
Saturday, January 24, 2009
---------------- ကစဥ့္ကလ်ာ ၀ါက်မ်ား -----------------
ဘ၀ေတြထဲက လူကို ရွာေဖြေနတဲ့သူပါ
သ႐ုပ္အမွန္ ခြဲျခားျပသဖို႔ ဇာတ္ၫႊန္းေတြ ကိုယ္တိုင္ေရးရင္း
ကံတရားကို တြင္းတူးၿပီး ထည့္ေနရ
ဒါနဲ႔ေတာင္ ၀ယ္ေပါက္က ထြက္သြားတတ္တဲ့ ၀ိညာဥ္အတြက္
တစ္သက္တာ ေဟာစာတမ္းေလးနဲ႔ ႏွစ္သိမ့္ေနရသူေလ
အဆီအေငၚတို႔ေရ
ကိုယ္အိပ္မက္လွလွ မက္ပါရေစဦး
သဘာ၀ ဒါ႐ိုက္တာႀကီးနဲ႔ ကိုယ္ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ပါရေစ…..။
ကိုရီးယားဇာတ္တြဲေတြေလာက္ေတာင္
ဆြဲေဆာင္မႈ မရွိတဲ့သူပါ
ကိုယ့္ရဲ႕ ကပိုက႐ို စိတ္ကူးေလးေတြအတြက္
ခဏခဏ ယၾတာေခ်ရ
“ဟယ္…. အသင္ေလာက္”လို႔ ေအာ္တတ္တဲ့
“ဖာတစ္လံုး ေခါင္းၾကား”ကို အားက်မိသူပါ
ခုေတာ့….ကတၱားထဲက နာမ္ကို စံုေထာက္ေကာင္းပံုမ်ား
ကိုယ့္ဟာ ႀကိယာႏြံမွာ နစ္လို႔…..။
Saturday, January 10, 2009
--------------------------- ဒဏ္--------------------------
လမ္းေတြထက္
ပန္းေတြျပန္႔က်ဲ
အလြမ္းေတြမွာ လိမ္ျပာခ်င္းဆက္
အဆံုးမသတ္ႏိုင္တဲ့
တမ္းခ်င္းေတြ . . .
ယူက်ံဳးမရႏိုင္တဲ့ လြမ္းခ်င္းေတြ . . .။
အေမွာင္ထူထူည
တိမ္ညိဳေတြေအာက္
လွ်ပ္တျပက္ . . မိုးတခတ္မွာ
ေလညႇင္းက ... ေျခြ
ေလးျပင္းက ေျခြ
မပြင့္ဖူးႏိုင္တဲ့
ဘ၀ေတြက ေကၾကြ။
အလိုက္သင့္ အလ်င္းသင့္
ပန္းတပြင့္မွ မျဖစ္ခင္
အညြန္႕အဖူးမက်န္
အဆြတ္ခူးခံရင္းမွ
ရင္တြင္းဒဏ္ေတြနဲ႕
ေၾကကြဲရင္း . . .
ငိုးေၾကြးရင္း . . .။
--------------------------- အလြမ္း -----------------------
မလြမ္းဘူးလားရယ္လို႔
မတမ္းဘူးဘာရယ္လို႔
အရည္လည္မ်က္ရည္စေတြနဲ႔
ဘ၀င္၀ယ္သည္းေၾကြခေလေအာင္
ေမးမျပပါနဲ႔ ခ်စ္သူရယ္။
တကယ္ခ်စ္ရသူမို႔
ရင္၀ယ္ဘယ္ခါမေမ့ႏိုင္ပါဘူး
သခင္ရယ္ ေထြးကာထားပါ့မယ္
ေဆြးစရာ့စကားေတြ မေျပာေလနဲ႔ေတာ့
ေႏြးစရာ့ရင္ခြင္မွာ
ေခါင္းေမာ့ကာ ၿပံဳးျပပါဦး . . .။
Tuesday, December 30, 2008
ဘဝႏွင့္အခ်စ္
ဘ၀ဆိုတာ လမ္းမ႐ွည္ၾကီးတစ္ခုနဲ႔ တူတယ္။ အဲဒီလမ္းက မသိျခင္း၊ အံ့ၾသျခင္းေတြနဲ႔ ျပည့္ႏွက္ ေနတယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ေရြးခ်ယ္မႈ ပုဒ္စာနဲ႔တူတယ္။ ေရြးခ်ယ္တာေနာက္လိုက္ျပီး ၾကံဳေတြ႔တာေတြ ကြာျခား သြားတယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ျပိဳင္ပဲြတစ္ခုနဲ႔တူတယ္။ အႏိုင္အ႐ႈံးက အေရးမၾကီးဘူး။ အဓိကက ျဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ အေတြ႔အၾကံဳပဲ။
ဘ၀ဆိုတာ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္ခြက္နဲ႔ တူတယ္။ ေသာက္စမွာ ခါးသက္ေပမယ့္ ဇိမ္ခံေသာက္ ၾကည့္ရင္ ခ်ဳိျမျမ အရသာကို ေနာက္ဆံုးမွာ ခံစားရတယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ျပဇာတ္တစ္ပုဒ္နဲ႔တူတယ္။ လူတစ္ခ်ဳိ႕က ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထြန္းေတာက္ေအာင္ သ႐ုပ္ေဆာင္တတ္ေပမယ့္ တစ္ခ်ဳိ႕က အရံအျဖစ္နဲ႔သာ တစ္သက္လံုး သ႐ုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။
ဘ၀ဆိုတာ လွိမ့္ေနတဲ့ ေက်ာက္ခဲတစ္လံုးနဲ႔တူတယ္။ ငယ္ရြယ္စဥ္ ခြ်န္ထက္ေနတဲ့ ေက်ာက္ခဲမွ သည္ အိုမင္းခ်ိန္ လံုးေခ်ာတဲ့ ေက်ာက္ခဲအျဖစ္သို႔ လွိမ့္ေနရတယ္။
ဘ၀ဆိုတာ ၀ကၤဘာတစ္ခုနဲ႔တူတယ္။ ထြက္လမ္းေတြကို မျပတ္ရွာရင္း ကိုယ္နဲ႔သင့္ေတာ္မယ့္ လမ္း တစ္ခုကို ရွာၾကရတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ပူေႏြးေမြးၾကိဳင္ေနတဲ့ ေကာ္ဖီတစ္ခြက္နဲ႔တူတယ္။ ေအးသြားတာနဲ႔ ခါးသက္ သြားတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ ဂြမ္းထဲမွာ အပ္စိုက္ထားသလိုပဲ။ အကိုင္မတတ္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ျပန္စူးေစတယ္။
အခ်စ္ဆိုတာ သဲနဲ႔တူတယ္။ တင္းတင္းဆုပ္ကိုင္ထားေလေလ သဲေတြက လက္ထဲကေန ထြက္က်ေလေလပဲ။
အခ်စ္ဆိုတာ မာရသြန္ေျပးေနတာနဲ႔တူတယ္။ တာထြက္ေကာင္းေပမယ့္ တာ၀င္လိမ့္မယ္လို႔ တစ္ထစ္ခ်ေျပာလို႔ မရဘူး။
အခ်စ္ဆိုတာ ၾကိဳးထိန္းတဲ့ လက္နဲ႔တူတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ႐ုပ္ေသး႐ုပ္တစ္႐ုပ္ ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ျပီး လက္ရဲ႕ ၾကိဳးဆဲြရာေနာက္သာ လိုက္ကခ်င္ခဲ့တယ္။
ကိုယ့္ဘ၀ကေန ထြက္သြားေတာ့မွ ႏွေျမာတသ လြမ္းဆြတ္ေနမလား?
သူ႔တို႔ရဲ႕ပံုျပင္ေလးေတြကို ဖတ္ျပီး ကိုယ့္စိတ္ကို ေပ်ာ့ေျပာင္း(ႏူးညံ့) ၾကည့္ရေအာင္...
---------------------- အလြမ္းရယ္------------------------
သစ္ရြက္ေႂကြေတြလိုပဲ၊ ေျပးကစားတယ္
အတိတ္ကအျဖစ္ေတြ၊ တရိပ္ရိပ္ေပၚလာတုန္း၀ယ္
ျမင္ႏိုင္သလို အခါတခါ၊ မပီျပင္မႈန္၀ါး
အခ်ိန္ေတြကုန္ခဲ့လို႔၊ အသည္းကၽြမ္းလုၿပီ
ေႏြကႏၱာခရီးထဲ၊ ႏြမ္းလ်လွေပါ့
ရင္ခုသံေတြၾကားမွာ၊ ေခၚသံေလလား
ႏိုးတ၀က္အိပ္မက္မွာ၊ သံသရာမဆံုးေတာ့
ေမာင္တစ္ေယာက္တည္း၊ အေတြးကမၻာမွာ တ၀ဲ၀ဲလည္
ခဏေလးသာထင္ရတဲ့၊ ခ်စ္ရက္ထဲမွာ
လြမ္းရက္က တရာႏွစ္ရာလည္း မကေတာ့
အလြမ္းရယ္ ယေန႔ထက္တိုင္ ဖီစီးေနတယ္။
Thursday, December 18, 2008
ဒါက ေယာက်္ားေတြဖက္ အျမင္ကို
စိုက္ပ်ိဳးေရးတကၠသိုလ္ တက္ေနရာမွ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တြင္
အိမ္ျပန္လာရာ အိမ္နီးနားခ်င္း အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္က
ကၽြန္ေတာ့္အား လာေတြ႕ၿပီး ေမးေလသည္။ ၾကက္ေမြးခ်င္သျဖင့္
အႀကံဉာဏ္လာေတာင္းျခင္း ျဖစ္သည္။
ၾကက္ေမြးျမဴေရးမွာ ကၽြန္ေတာ္ သင္ယူသည့္ ဘာသာရပ္
မဟုတ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ တႏိုင္ ေမြးလိုလွ်င္
ၾကက္မ ၂၅ ေကာင္ေလာက္ဆိုရင္ လံုေလာက္ေၾကာင္း
ကၽြန္ေတာ္က ေျပာလိုက္ပါသည္။
ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္၊ အိမ္ျပန္လာရာ ထိုအမ်ိဳးသမီး၏
ၾကက္ေမြးျမဴေရးကို သြားၾကည့္သည့္အခါ ကၽြန္ေတာ္ အံ့ေအာ္သင္သြားပါသည္။
ၾကက္မ ၂၅ ေကာင္ႏွင့္ ၾကက္ဖ အေတာ္မ်ားမ်ားကို ေတြ႕ရသျဖင့္ ျဖစ္သည္။
ကၽြေတာ္က ရွင္းျပသည္။
တကယ္ဆိုရင္ ၾကက္ဖ တစ္ေကာင္ ႏွစ္ေကာင္ ဆိုရင္ ဒီၾကက္မေတြ အတြက္ လံုေလာက္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္ကို မေက်မနပ္ႏွင့္ ၾကည့္လိုက္ၿပီး ထိုအမ်ိဳးသမီးက ျပန္ေျပာလိုက္သည္။
ဒါကေတာ့ ရွင္က ေယာက်္ားေတြ အျမင္နဲ႔ ေျပာတာကိုး။
Tuesday, December 16, 2008
ႏွစ္သစ္ရဲ႕ေၾကကြဲည
ေဟမာန္ရဲ႕ ေဆာင္းတစ္ညမွာနာက်င္စြာ ေၾကကြဲရင္း
ရင္ကို ရုိက္ခတ္လာတဲ့
မင္းရဲ႕ တိုးညွင္းရယ္သံနဲ႔
Happy New Year ရဲ႕
ထိခ်က္က ျပင္းတယ္ . . .
စစ္မွန္တဲ့ ေမတၱာနဲ႔ ျဖဴစင္စြာ တန္ဖိုးထားခဲ့တဲ့
ငါ့ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းအခ်ိဳ႕ကို ငါ ႏွေျမာမိပါရဲ႕
ကုန္ဆံုးသြားတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ႏွေျမာတသ
ယူႀကံဳးမရခံစားရင္း ငါဘယ္လိုေျဖရမလဲ
ကုန္ဆံုးသြားတဲ အခ်ိန္ေတြေနာက္က
ထက္ျမတ္တဲ့ ဓါးသြားအစံုက ငါ့ႏွလံုးသားအစံုကို
ကြဲကုန္ေအာင္ ရက္စက္ခဲ့တယ္ . . .
ခ်ိဳၿမိန္တဲ့ အၿပံဳးနဲ႔ ငါ့ ရင္အစံုကို
ေျဖသိမ့္မႈ ေပးလိုက္ပါ . . .
ေက်နပ္တဲ့ အၿပံဳးနဲ႔ ငါ့ အ႐ႈံးကို
မင္းတစ္သက္လံုး ျမင္ရပါေစမယ္ . . .။
Monday, October 27, 2008
ေကြကြင္းမႈ
မင္းရဲ႕ ေက်းကၽြန္အျဖစ္နဲ႔
ငါ့မွာ ဘာမ်ားလုပ္စရာ ရွိလို႔လဲ၊
နာရီတိုင္း အခ်ိန္တိုင္း မင္းရဲ႕
လိုအင္ဆႏၵေတြကို ျဖည့္ဆည္းေပးဖို႔က လြဲရင္ေလ၊
ငါ့မွာ အဖိုးတန္တဲ့ အခ်ိန္ရယ္လို႔
ျဖဳန္းတီးပစ္စရာ နတၳိပါပဲ၊
လုပ္စရာလည္း မရွိပါဘူး၊
မင္း လိုအပ္တဲ့အခ်ိန္ထိေပါ့ေလ။
အဆံုးနာရီမရွိတဲ့ ကမၻာႀကီးရယ္လို႔
မေက်မခ်မ္းလည္း မျဖစ္ဝံ့ပါဘူး၊
ငါ့မင္း ငါ့ခ်င္း ငါက မင္းအတြက္
နာရီကို ေစာင့္ၾကည့္ေနရခိုက္မွာေလ၊
ခြဲခြာျခင္းရဲ႕ ရင္နာစရာေတြကိုလည္း
ခါးသည္း နာက်ည္းစြာ ေတြးေတာ မေနခဲ့ပါဘူး၊
မင္းရဲ႕ လက္ပါးေစကို
မင္းက ႏႈတ္ဆက္စကား ေျပာသြားခဲ့စဥ္မွာေလ။
သဝန္တိုအေတြးနဲ႔ ေမးလဲမေမးရဲ႕ခဲ့ပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘာကိစၥလဲ ဆိုတာေတြကိုေလ၊
ဝမ္းနည္းေနတဲ့ ကၽြန္တစ္ေယာက္လို ထားရာမွာ ေနၿပီး၊
ဘာမွ မေတြးပါဘူး၊
မင္းဘယ္မွာလဲ ဘယ္ေလာက္စိတ္ခ်မ္းသာေနသလဲ
ဆိုတာေတြက လြဲရင္ေပါ့ေလ။
အခ်စ္ဆိုတာ တကယ္မိုက္မဲတဲ့အရာတစ္ခုပဲ၊
မင္းရဲ႕ စိတ္ထဲမွာေလ၊
မင္းဘာပဲလုပ္ေနေန၊
သူကေတာ့ျဖင့္ အျပစ္မျမင္ႏိုင္ေပ။
Friday, October 3, 2008
-- -- -- -- -- သားေပ်ာက္မိခင္မ်ား ျမစ္တစင္း-- -- -- -- --
ေဟာဒီေျမရဲ႕
သဲႏုႏုေတြေပါ့ ...
ဧရာဝတီလက္ေမာင္းေပၚ
ဒဏ္ရာအသစ္နဲ႔
ေသာင္ထြန္းက်န္ရစ္ခဲ့
ဓမၼ ထြန္းကားရာ
ပခုကၠဴၿမဳိ႕ေလးမွာ။
ေဟာဒီ ေျမရဲ႕
ၾကယ္စင္ေလးေတြေပါ့
လတစင္းဆြဲငင္အားနဲ႔
စက္တင္ဘာ
မိုးသက္တို႔ၾကား
သားေပ်ာက္မိခင္မ်ား
ျမစ္တစင္း ...
ညင္သာစြာ စီးဆင္းရင္း။
ေခၽြးဒီးဒီးက်
ေၾကၾက
သို႔ေသာ္မေၾက။
ေသြးဒီးဒီးက်
ေႂကြၾက
သို႔ေသာ္ ကမၻာမေၾက။
သားေပ်ာက္မိခင္မ်ား
ျမစ္တစင္း ...
ေရႊတိဂုံေျခရင္းမွာ
ေျဖာင့္တန္းစြာစီးဆင္းရင္း
သူ႔ေျခရာေတြ
သမိုင္းသစ္တခုအျဖစ္ က်န္ရစ္ခဲ့ေလရဲ႕။ ။
Tuesday, August 12, 2008
ခ်စ္ျခင္း၏ ညႊန္ၾကားေရးမွဴး
ရင္ခုန္ျခင္းက
ပို၍ ကုရခက္သည္…..။
သို႔ေသာ္လည္း…….
ရင္ခုန္းျခင္းကို
ရင္နားျခင္းအျဖစ္
ေျပာင္းလဲမသြားေအာင္
သင္ တာ၀န္ယူပါ….။
သို႔ျဖစ္ပါ၍.......
ရင္ခုန္ျခင္းအျဖစ္ကို
ခ်စ္ျခင္းအျဖစ္
သင္ လက္ခံပါ……။
တမ္းတသံ
အေတြးေလးထဲ
အေဆြးေလးနဲ႔
သတိရဆဲ…..
လြမ္းရခက္လည္း
အလုပ္ေတြထဲ
တမ္းတရင္းနဲ႔
သတိရဆဲ……
ေၾသာ္…..
ခ်စ္သူ သက္ထား
ေမွ်ာ္မိပါလည္း
လြဲေခ်ာ္တိမ္းပါး
အခ်ိန္မ်ားက
အေတြ႕မခံ
လြဲေနျပန္လို႕
ေတ႔လြဲကေလး
လြဲေနမိတယ္။
Sunday, August 10, 2008
Saturday, August 9, 2008
တစ္ဖက္သတ္
သူ မသိတဲ့ ဘ၀
ငါ ဘယ္လိုခ်စ္မလဲ….။
ငါ ဘယ္လိုလြမ္းျပမလဲ…။
ငါ့မ်က္၀န္းရဲ႕ အၾကည့္
သူ ဘယ္လို သိႏိုင္မလဲ….။
ငါ့ရင္ထဲက စကား
သူဘယ္လို ၾကားႏိုင္မလဲ ...။
တစ္ဖက္သတ္အခ်စ္ဆိုတာ…
ဖက္သူမဲ့တဲ့ ကဗ်ာ
နားဆင္သူမဲ့ သီခ်င္း
ကိုယ့္ဘ၀ ကိုေလွ်ာက္ရင္း
တစ္ခါတစ္ေလ ….
သူ ငဲ့ၾကည့္ေလမလားလို႔။
